Hiç “Hayatımdan nefret ediyorum” diye düşündüğünüz oldu mu? Ben de bu duyguyu çok derinden yaşadım. Mutlu ve özgür olmayı istedim. “Ben kimim?”, “Niçin buradayım?”, “Nereye gidiyorum?” gibi sorulara cevap aradım. Kiliseye gittim, dinin belki bir çözüm olabileceğini düşündüm, ama sadece daha da umutsuz hissettim. Ardından prestij, liderlik ve popülerlik gibi yolları denedim. Üniversitede öğrenci lideri oldum, herkes beni tanıyordu ama o içsel boşluk hâlâ dolmamıştı. Ne yaparsam yapayalnız ve yönsüz hissediyordum.

Sonra üniversitedeki küçük bir gruba dikkatimi verdim. Bu insanlar sadece inançtan söz etmiyor, yaşamlarında bunu yaşıyorlardı. İçlerinde anlam veremediğim bir huzur vardı. Onlardan biri bana, hayatlarındaki farkın sebebinin “İsa Mesih” olduğunu söyledi. Başta öfkelendim. Din adına her şeye karşı soğuktum. Ancak bana “din değil, bir ilişki” dediğinde durup düşünmeye başladım.

Araştırmaya başladım. İsa’nın kim olduğunu, gerçekten Tanrı’nın beden almış hali olup olmadığını anlamak istedim. Başta O’nu çürütmek istedim. Ama sonunda, hem mantığım hem kalbim İsa Mesih’in gerçekten Tanrı’nın Oğlu olduğunu kabul etti. Buna rağmen içimde bir çatışma vardı. Kabul etmek benliğime ağır geliyordu.

Bir gece, kararsızlıkla boğuşurken, dua ettim. “Tanrım,” dedim, “Mesih İsa’nın benim için öldüğüne inanıyorum. Lütfen beni bağışla, hayatıma gel, içten dışa değiştir.” O gece gökten yıldırımlar inmedi. Hatta kendimi daha da kötü hissettim. Ama aylar geçtikçe içimde bir şeylerin değişmeye başladığını fark ettim.

Zihinsel huzur buldum. Daha önce sürekli huzursuz ve öfkeliydim. Küçücük şeylere patlar, insanlara karşı kolayca sinirlenirdim. Ama bu ilişkiyle birlikte 14 yıl boyunca bir kez bile kontrolümü kaybetmedim. Değişimin en güçlü hissedildiği yer ise nefret dolu kalbimdi.

Babam, kasabanın tanınmış bir alkolikti. Anneme şiddet uygular, beni utandırırdı. Ondan nefret ediyordum. Ama Mesih İsa’nın sevgisi kalbimi yumuşattı. Bir gün babama, “Seni seviyorum” diyebildim. Ve o da, “Benim gibi bir adamı nasıl sevebilirsin?” diye sordu. Ona, İsa’nın beni değiştirdiğini anlattım.

Kısa süre sonra babam da dua etti, İsa’ya yüreğini açtı. O günden sonra bir daha viskiye elini sürmedi. Gözlerimin önünde bir hayat değişti. Ve ben artık emindim: İsa Mesih ile bir ilişki, hayatları değiştirebilir.